Στοματική Μυκητίαση

Στοματική Μυκητίαση

Στοματική Μυκητίαση (μονιλίαση)

Πόλλοί μικροοργανισμοί υπάρχουν στην φυσιολογική χλωρίδα του στόματος. 
Συχνά και οι μύκητες βρίσκονται σε πολύ μικρή συγκέντρωση στην στοματική κοιλότητα. H Candida Albicans είναι παρούσα σχεδόν στο 50% του πληθυσμού κυρίως σε άτομα με οδοντοστοιχίες, χωρίς κατ 'ανάγκην να προκαλεί μόλυνση.
Σε ορισμένες καταστάσεις όπως όταν υπάρχει μια αλλαγή στη χημεία της στοματικής κοιλότητας που ευνοεί candida έναντι των άλλων μικρο-οργανισμών που είναι παρόντες τότε θα αναπτυχθεί μυκητιασική μόλυνση λόγω του πολλαπλασιασμού των μικροοργανισμών αυτών.
 
 
Αυτές οι αλλαγές μπορούν να συμβούν σε καταστάσεις όπως: 
Σημεία και Συμπτώματα της στοματικής μυκητίασης :
Εάν η νόσος γενικευθεί είναι σημαντικό να γίνει διερεύνηση της στοματικής μυκητίασης ώστε να αποκλεισθεί η ύπαρξη άλλης σοβαρότερης ασθένειας που μπορεί να είναι η αιτία πρόκλησης της.
Αντιμετώπιση και πρόληψη: 

Η Μυκητίαση θεραπεύεται με τον έλεγχο των αιτίων που την προκαλούν.
1. Για σκοπούς πρόληψης, οι ασθενείς που λαμβάνουν αντιβιοτικά μπορούν να μειώνουν τον κίνδυνο πρόκλησης μονιλίασης καταναλώνοντας γιαούρτι.
2. Διακοπή του κάπνισματος, απομακρύνωντας έτσι τον κίνδυνο προσβολής τους από μονιλίαση. (45)
3. ?τομα με οδοντοστοιχίες πρέπει να βλέπουν τακτικά, τουλάχιστον μία φορά κάθε 6 μήνες, τον οδοντίατρο τους.
4. Η καλή στοματική και οδοντική φροντίδα, απομακρύνει τον κίνδυνο στοματικής μυκητίασης.
5. Σε βρέφη που παρουσιάζουν στοματική μυκητίαση, οι πιπίλες των μπιμπερών πρέπει να αλλάζονται με καινούργιες που θα αγορασθούν, όταν η νόσος υποχωρεί.

Διατροφικές συμβουλές σε στοματική μυκητίαση:
Τα άτομα με στοματική μυκητίαση θα πρέπει να ακολουθούν μια ελαφριά διατροφή, με μαλακές τροφές. Αν αποφεύγουν τις όξυνες τροφές, τα καρυκεύματα, τις αλμυρές, τις σκληρές και τις ξηρές τροφές, όπως και το αλκοόλ, προστατεύουν το στόμα τους από τον ερεθισμό.

Η θεραπεία σε σοβαρές μυκητιάσεις στοματοφάρυγγα, ατόμων με ανοσολογική ανεπάρκεια, καρκίνο ή AIDS θα αντιμετωπιστούν και μεαντιμυκητισιακά φάρμακα: Νυστατίνη, μικοναζόλη, κλοτριμαζόλη, κετοκοναζόλη, φλουκοναζόλη. Τα αντιμυκητισιακά φάρμακα μπορεί να χορηγηθούν σε τοπικά σκευάσματα αλλά μπορεί να επιβάλλεται η λήψη αντιμυκητισιακών δια της γενικής οδού.