Το ακουστικό νευρίνωμα (ή αιθουσαίο σβάνωμα) είναι ένας καλοήθης όγκος που αναπτύσσεται αργά στην περιοχή που αντιστοιχεί πίσω από το αυτί. Προέρχεται από το περίβλημα του 8ου εγκεφαλικού νεύρου. Το νεύρο αυτό έχει σχέση με την ακοή και τη διατήρηση της ισορροπίας. Είναι συνεπώς ένας όγκος που αναπτύσσεται έξω από τον εγκέφαλο και καθώς αυξάνεται σε μέγεθος, τον πιέζει και τον απωθεί.

Αποτελεί περίπου το 6% των ενδοκρανιακών όγκων και κατηγοριοποείται σε δύο τύπους: τον σποραδικό (συνήθως μονόπλευρη εντόπιση) και την νευροϊνωμάτωση τύπου 2 (συνήθως αμφοτερόπλευρη εντόπιση). Συνήθως αφορά σε άτομα ηλικίας 40-60 ετών.

Αναπτύσσεται πολύ αργά και αρχικά τα συμπτώματα είναι ήπια. Ο ασθενής αναφέρει εμβοές. Υπάρχει όμως και βαρηκοΐα η οποία αρχικά δεν γίνεται αντιληπτή επειδή αφορά τις υψηλές συχνότητες, δηλαδή όχι της συχνότητες ομιλίας.

Όσο ο όγκος μεγαλώνει επιτείνεται η βαρηκοΐα και προστίθενται διαταραχές ισορροπίας και ζάλη. Ακόμη όταν ο όγκος μεγαλώσει υπερβολικά εμφανίζεται παράλυση στο προσωπικό νεύρο, δηλαδή στραβώνει το πρόσωπο.

Η διάγνωση θα γίνει με την υψηλής ευκρίνειας μαγνητική τομογραφία η οποία αποτελεί την εξέταση εκλογής. Θα υποπτευθούμε όμως τον όγκο όταν ο άρρωστος αναφέρει μονόπλευρα βουητά και διαταραχές ισορροπίας και το ακοόγραμμα μας αποκαλύψει πτώση των υψηλών συχνοτήτων.

Για την αντιμετώπιση του ακουστικού νευρινώματος έχουν προταθεί διάφοροι τρόποι θεραπείας, όπως η συντηρητική παρακολούθηση, η χειρουργική αφαίρεση, η στερεοστατική ακτινοχειρουργική και ακόμη η κλασική ακτινοθεραπεία. Κάθε μία από αυτές έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.